Het Verenigd Koninkrijk verwerpt een wetsvoorstel hulp bij zelfdoding: „We hebben meer zorg nodig, geen doden“

Parlementaire blokkade of zorg voor de meest kwetsbaren?  

Terwijl de voorstanders van de tekst parlementaire blokkering aan de kaak stelden, focusten anderen op de druk die een euthanasieverzoek zou leggen op kwetsbare personen.  

Baroness Campbell of Surbiton, voormalig commissaris van de Commissie voor Gelijkheid en Mensenrechten (EHRC), die zelf verschillende amendementen indiende, wees er tijdens de debatten op dat het wetsvoorstel "reële en vaak voorkomende" angsten opwekte bij mensen met een handicap. 

In dezelfde zin ook het getuigenis van barones Grey-Thompson, paralympisch atlete en lid van het Hogerhuis, dat ze duizenden emails had ontvangen van mensen met een handicap, die haar bedankten "dat zij opkwam voor hun rechten en zich over hen bekommerde". (BBC, 24/04/2026).

Een "fundamenteel gevaarlijk en ondoordacht" wetsvoorstel

Er kwam ook kritiek vanuit het maatschappelijke middenveld, met name van de belangenorganisaties voor mensen met een handicap. Deze kritiek bracht een omslag te weeg van de opinie van de parlementsleden met vragen over de praktische gevolgen van het wetsvoorstel. Nog voor de tekst door de Eerste Kamer werd verworpen, had een peiling van Whitestone Insight onder 102 parlementsleden en bekendgemaakt de dag voor de behandeling van de tekst, de groeiende bezorgdheid onder de parlementsleden al aangetoond.

Volgens deze enquête, verspreid door de vereniging Care Not Killing, "is de helft (49 %) van de parlementsleden van mening dat het wetsvoorstel ouderen en mensen met een handicap zou in de richting van hulp bij zelfdoding zou duwen, terwijl ze dat anders niet zouden doen". Verder blijkt dat "slechts 4 op de 10 parlementsleden (43 %) vindt dat het wetsvoorstel voldoende waarborgen biedt en een meerderheid (52 %) sceptisch blijft". 

Care Not Killing wijst er ook op dat "een meerderheid van bijna 2 tegen 1 (57% tegen 28%) (parlementsleden) denkt dat de toegang tot hulp bij zelfdoding voor patiënten sneller en gemakkelijker zal zijn dan tot hoogwaardige palliatieve zorg". Een realiteit en een noodzaak die op zijn beurt wordt benadrukt door dr. Gordon Macdonald, voorzitter van Care Not Killing: "we hebben meer zorg nodig, geen doden" ("Kill the bill, not the ill"). 

Deze peiling doet vermoeden dat in de toekomst parlementsleden niet zo snel zullen willen stemmen op een nieuw voorstel. De initiatiefnemers geven echter niet op: ze hopen dat het Lagerhuis een identiek wetsvoorstel alsnog aan zal nemen, wat in dat geval betekent dat het wet kan worden, zelfs zonder de goedkeuring van het Hogerhuis. De Parliament Acts voorzien immers dat als één kamer een tekst blokkeert, de andere kamer over kan nemen, maar dit zou in dit geval wel zeer omstreden zijn.

Ook in de Europese context zijn momenteel heftige debatten over het levenseinde aan de gang. Het eiland Jersey en het eiland Man hebben in februari 2026 wetsvoorstellen goedgekeurd die hulp bij zelfdoding en euthanasie legaliseren. Voor hun inwerkingtreding moet de Britse kroon deze wetsvoorstellen wel nog goedkeuren. Het Schotse parlement daarentegen, verwierp half maart een soortgelijk wetsvoorstel tot legalisering van hulp bij zelfdoding verworpen. In Frankrijk zal de Senaat binnenkort verder debatteren over een tweede lezing van een wetsvoorstel dat euthanasie en hulp bij zelfdoding legaliseert. In januari 2026 verwierp deze kamer de tekst in eerste lezing. 

Meer informatie: Euthanasie en hulp bij zelfdoding: wat is het werkelijke verschil tussen deze twee vormen van geplande dood? 

Bronnen:  

BBC, 24 april 2026 

Care not killing